Ik ben nogal beroemd in de buurt, omdat ik een slang als huisdier heb.

Zodra hij hier aankwam was hij al beroemd bij de douane in Dublin, en moest hij al getoond worden aan al het personeel, voordat ik hem mee kon nemen naar Cork.

De huisbaas, Donogh, wist eerst niet waar het grote aquarium voor bedoelt was, maar daar kwam ie gauw genoeg achter toen Snakie tevoorschijn kwam. Uiteraard moesten toen zijn kinderen al snel komen kijken en aaien.

Ik kreeg een paar maanden later ook te horen dat de hele straat wist dat er een slang was, en werden kinderen met de dreiging naar bed gestuurd om gauw te gaan slapen, anders werd de slang gehaald (of dat echt hielp weet ik niet, want de meesten vonden het eerder interessant dan eng).

Ongeveer een maand geleden kreeg ik de vraag van de dochter van Donogh of ik met de slang langs wilde komen op de school...

Ik had daar geen problemen mee, mits Snakie handelbaar was en het mocht van de school.

Het schoolhoofd was eerst erg bezorgd, en hij mocht niet giftig zijn en niet bijten. Euhm, tja, dat giftig zijn is geen probleem, dat is ie niet en anders had ik er ook nooit aan meegewerkt, maar bijten valt moeilijk te beloven met een dier. Is ongeveer hetzelfde om te vragen dat een baby niet mag huilen... 

Nu is Snakie van een soort dat heel gemoedelijk is, en hij was erg rustig de laatste weken, dus ik voelde me vertrouwd om met hem naar school te gaan.

De middag verliep fantastisch, de kids hadden de dag ervoor al onderzoek gedaan naar reptielen, en ze wisten er veel over te vertellen. Ik hoefde alleen maar aan te vullen en extra informatie te geven. En toen ik daarna Snakie uit zijn kussensloop haalde, wilde iedereen toch wel voelen en daarna zelfs nog een rondje om vast te houden. En ik kan alleen maar trots zijn op Snakie dat ie alles gelaten met zich liet doen, en het allemaal wel interessant vond.

Al met al een hele succesvolle middag, die misschien wel voor herhaling vatbaar is. En ik merkte gelijk weer dat het toch nog steeds wel het leukste is wat ik ooit zou willen doen, ik blijf toch een echte Diermanagement persoon!